Turgut Çakır - Seni Dünyadan Çok Severim Belki

Seni Dünyadan Çok Severim Belki

Kabul değiştiren dünyada yaşadım
Yalnızlık güneşi doğdu yüreğime
Kalbimdeki kan azaldı
Sensiz yaşayan kalbin umudu bile olmadığın gibi vurdun beni
Ellerin kırılsın, gözlerin görmez olsun demiyorum sana ama ateşlere atma beni
Kalbimin güneşini karartma benim biraz derdime derman ol
Dün sabah fırtına gibi estin evim barkım yüreğim sarsıldı hiç insafın yok mu senin
Kin duyma bana, din kardeşiyim senin, yüzüme gül, benimle yumuşak konuş
Merhametin yok mu senin seven kalbi incitme sakın
İlk gördüğüm günden beri gönlümdesin, sevmezsen sevme beni, ama kin gütme
Sensiz yaşadım kabuk değiştiren dünyada yalnızım sessiz dünyada
Ama adını yazdım kalbime onu silemezsin ya!...

Güneşsiz dünyamda yıldızlar arasında gördüm seni
Sende kaldı kalbim şimdi ceza evinde sensiz yaşıyor tutsak şimdi
Bitmeyen karanlıkta arar oldum gözlerini
Beklerim seni her zaman ama hiç umursamaz güneşin olmasa
Seni dünyadan çok severim belki

Hızla kabuk değiştiren dünyadan çok sevdim seni
Sensiz yaşadım çok yoruldum ağladım duymadın hıçkırıklarımı
Virane kalbinin derinliğinde boğuldum aklıma gelince ağladım
Sonsuz güneşin batışında yürüdüm sensiz varmak istedim bir yere
Özledim seni duramadım mucurlu yolda çakmak taşları yaktı kalbimi
Sen nerdeydin ben sonsuzda yanarken hayırsız sevgilim nerdesin
Neden sevmezsin beni armağan gönderdim almazsın hayırsız sevgilim
Kalbimi çaldın hırsız canımı da al bari vereyim sana kansızım şimdi
Neyse yapay kan çıktı onunla da yaşarım ben ama sen bensiz yaşar mısın

Güneşsiz dünyamda yıldızlar arasında gördüm seni
Sende kaldı kalbim şimdi ceza evinde sensiz yaşıyor tutsak şimdi
Bitmeyen karanlıkta arar oldum gözlerini
Beklerim seni her zaman ama hiç umursamaz güneşin olmasa
Seni dünyadan çok severim belki.