Ahmet Şükrü Esen - Arkın'ın Ağıdı

Arkın'ın Ağıdı

Siniler sehil sineği
Issız kaldı ağ konağı
Yoz koyunu şurda dursun
Oynaşır camuz ineği

Bağlar ebrüşüm kuşağı
Sıyrılır düşer aşağı
Şu canıma sebeb oldu
Abeş Ağanın uşağı

Bağlar ebrüşüm kuşağı
Coşarı atar fişeği
Sebebim deyem mi anam
Abeş Ağanın uşağı

Haçin'de konağa çıkar
Gözlerinden kanlar döker
Biz bu yana yürüyünce
Nazif'im arkamdan bakar

Dağlarda da olur geyik
Ağamın da gözü büyük
İfadeye çıkıncağız
Kiraz'ım ellemen derik

Oturanlar oturanlar
(Bir) kelem sarık saranlar
Göçtü m'ola Avşar ili
Ocağımı batıranlar

Kara Hasan'ımın kaşı
(...) Ömer'in döşü
Hoplar gelir uşakları
Tataroğlu zorba başı

Yol üstüne hayma tutar
Gelen geçen insin deyi
Havılı koygun döktürmüş
Duyan atlı binsin deyi

Yerde kır atın göbeği
Sofraya koydum tabağı
Cıvıl cıvıl cıvılaşır
Ömer'imin üç bebeği

Ünlü Acacıklar ünlü
Düşmanına deve kinli
N'edeyim arada kaldı
Çocuklar gülgülü donlu

Acacığın uşakları
Ebrüşümden kuşakları
Deliler kavgadan gelmiş
Boşalmış ya fişekleri

Hele del'Argın'ım hele
Trabzon sarar bele
Ben anan kulun olduğum
Feyzi'mi kovermişler göle

Altında dorusu çöker
Kuyruk kuluncunu döğer
Kervana dükkana gitmiş
Her gören Arkın'ı öğer

Yoruldum yola oturdum
Felek vurdu ben bitirdim
Bazar-örenine giden
Ben bir dor'atlı yitirdim

Hasan Ağa Bekir Ağa
İtaatım hepinize
Elif ile Ahmed Kehyem
Ben salamam kapınıza

Yazıda kaldım yazıda
Dünya malı yok gözümde
At oynadırdı Arkın'ım
Yiğidim Sandal-Özünde

Davarı soluna koyar
Gözinen onunu sayar
Kervana dükkana gitmiş
Her öğen Arkın'ı öğer

N'ettin benim dor'atlımı
Benli benli kır atlımı
Teneşire çıkardılar
Enli enli suratlımı

İl göçtü de ben de göçtüm
Yalın ayak yola düştüm
Ayan olsun Sarı Beyim
Bugün yayla suyun içtim

Beş döşekten yer ettiğim
Fitilli çarşaf örttüğüm
Perişanım Sarı Beyim
Küsüp de ayrı yattığım

Gitmem Kal'enin yoluna
Sitilik vurmam koluma
Ben Beyime aşık oldum
Tambura verin elime

Çuha şalvar tırnağında
Altun yüzük parmağında
Böyle büyüttüm yavruyu
Kozanlının örneğinde

Bizim atlı beş mi idi
Düştüğü yer taş mı idi
Kadan alam ağ Derviş'im
Altı patlar boş mu idi

Arkın bindin çil (tayına)
Dursun dünya alayına
Ben yavruya düğün kurdum
Kızlar dursun halayına

Şehidlerde yanar çıra
Melekler iner ışığa
Hiç bir şeyi yok diyorlar
Kaa'il oldum bir kaşığa

Şu yavruyu kim soyd'ola
İlahi kanlar kusası
Hiç bir şeyi yok diyorlar
Yok mu kekilli kesesi

Erzurum'un yolu iki
Yel estikçe gelir koku
Acep garip dedi m'ola
Şu yavruyu yuyan fakı

Aşalım gönül aşalım
Dersim dağına düşelim
Harput'tan Diyarbekir'den
Adıyaman'da kavuşalım