Yener Çevik - Nerelisin (Ft. Plak-A)

Nerelisin (Ft. Plak-A)

9 Canlı:
Sigaramı bekletmem elindekini bana çek çek ver
Kafam onu reddetmez buldum mu hiç affetmem
Bu yüzden ölmem ben bahçem dolu weedlerden
Kopmam beatlerden kalemim yazar her telden

İstanbul'un fatihi ben rap müziğin katili
Hayat kitap katibi ben eski okul sahibi sahibi sahibi sahiden
Görmezden gelemezler kimseye ders veremezler
Kemerimi alamazlar gelse bütün serseriler serseriler sende gel

Yirmi yılımı verdim ben rap yaptım dinlediler
Her dilden her dinden her ırkan her cinsten
Rahat ol geri gelmem ben gelmem getirirler
Bana deli dediler kükrerler tüm gençler

Dinliyorlar her yerde bi gün arabada bi gün evde
Derste yolda tenefüste yol giderken otobüste
Hele bide sen dinle herşey okey sıra sende
Trabzonda ve mersinde ülkemin en tersinde

Nakarat (Yener Çevik):
Nerelisin dedim dedi yaralı
Başı yaralı ve de belalı
Ağlayınca etrafı sel alır
Yaralı yaralıyı tanır

Burak Togo:
Beni tanımazsın ben karabatağım bigün günyüzüne bigün yerebatarım
Elime ne zaman alırsam kalemi mici bırak o zaman karşımda dene bakalım
Yine kelimelerini yazıp ele bakalım. Geri kurşun atarım dönüp öne bakarım
Bi komandayum üstümü müzikle sardım elim sniper hiphop anavatanım
Adı plakada mı dilim bir pire kapanı
Benimle battle knock out eks direk adamın
Reco hadi kalk piyasaya girek adamım
Ve de en lüküs arabaya binek adamım


Azılı katilim ellerim kan ve revan
Nigga rapçiler asi tam bi yalan
Beni kandıramazsın vardiya var
Bana ekmek için deli gömleği dar
Onuru beş para etmeyen dostlarım oldu ve hiçbiri saygımı bilemediler
Elime mikrofon alınca kaskatı oldu bu kalbim sahneden inemediler
Beni yaraladılar yine yenemediler ve bu kültürün hakkını veremediler
O zaman aklıma koyduğum hedeflerime kilit oldum bugün içeri giremediler

Nakarat (Yener Çevik):
Nerelisin dedim dedi yaralı
Başı yaralı ve de belalı
Ağlayınca etrafı sel alır
Yaralı yaralıyı tanır

Emza:
Yaşamak ani günler fani kafamda gezen bu dostlar hayali
Bir dön geçmişe bak hep rezil halin memleketim de şeyh edebali
Söner mi yangın yeraltı arsız belaltı çalışan sınıfta kaldı
Bi gün uyandım ve dedim ki kendime dumanlı yaşamdan akıl mı kaldı

Ne sen bilirsin ne yaptıklarını ne ben bildim bana kattıklarını
Şimdi görüyor musun yalnız kalınca bir kaltağın uğruna sattıklarını
Emekleme kalk hayatı geri al daha bekleme tan doğarsa bir duman
Ne rotam belliydi gemim de battı marmaramda bugün ölüm yasaklı

Sağırsa kulaklar duyar mı birden gecenin köründe sokakta bir ben
Kafamda kapşonum ayık değilsen rahat ol şuanlık gerilmediysen
Rahatım şuanlık delirmediysem göz bebeğinde daha belirmediysem
Kaç uzaklaş az zamanın kaldı kendisi gitti ve matemi kaldı

Kaz bir mevzi çekti resti resmim eskidi rapleri beş sene ezdim
Kumarbaz desteni rest edip kestim es dedi boşluk ve eneseme esti
Ben bir kartal ve rap bir kafesti girdim içine ve beynim hapisti
Yeraltında her gün açıldı pistim hasımlara baktım altları pisti

Nakarat (Yener Çevik):
Nerelisin dedim dedi yaralı
Başı yaralı ve de belalı
Ağlayınca etrafı sel alır
Yaralı yaralıyı tanır