Norm Ender - Manyofobi

Manyofobi

Ardimdan cok cümle kuruldu
teshisi ben deiL onlar koydu
sifatimi kaybettim ben bu gece
azraiL ebac yükLemim oldu

AiLeme sordum onlar sustu
dostuma döndüm arkama pustu
seytana baktim yüzümede kustu
ruhum hadi söyLE kim suclu ?

kendimi kac kere kaybettim
vede bulmak için caba sarfettim
bedenimi kac kere katLettim
ben bu yolda kendimi mahvettim
olmadi ruhum bu sefer beni sen terkketin
o kadar yalvardim sana beni dinlemedn
vede bak bi sefer biLE s*klemedin

gelecek dediLER ruhun sana geri dönecek vede bekledim olmadi
terketti herkes gibi lanetledi bedenimi beni hic sormadi

elimde bir kac anti deprasan ve yildiz tozlari var bugece
dumanimi bastim kafa tasima geçmisimide koydum yan cebime !

hergece ayni rüyalar kan ter içinde kalan bu beden benim olamaz
uyumaktan korkar oldum artik kabus beni arasada bulamaz

kirdigim her kalbi odamin her bir kösesine gömdüm
sirtimi döndüm
anneme biLE acimadim asla
yeri geLdi tanrima biLE sövdüm

yasamanin anlamini sorguladim yanitinii bulamadim asla sorularimin
gelecek kaygisini yok ettim her bi nöbette cok kan akittim

kalbimi aldim beynimin en sag kösesine terkettim
gözleri kapadim zifiri karanligi farkettim böyLcE yanlizligi kesfettim

sigarami bastim bedenimin her bir üzrüne iskenceyi tattim
gelecek bizim olacak dedn ama sevgili sende beni s.tirip attin

deli gibi kosturdum her darbeyi ölümüne kabul ettim ben bedenime
nefesimi kesmye yetmedi bunlar tanirim bu isyanlar kendime

yollar bana sadece hasreti simgeLEdi
arkamdaki gölgem biLE kendini benden gizledi
bazen önüme cikmak biLE istemedi

her yeni gün yeni paranoya hali yeni paradokslara neden oldu
sizofrene bagladi zihnim her gece yeni bir kuskum dogdu

iyilik yap vede cennete git manteliteme uymadi tabulariniz
ruhuma ambargo uyguladiniz ama beynimi susturamadiniz
kötülük yapti hani ERMAN�i bir kere bile durduramadiniz
yollarin hepsi camurlu cok battim ama beni kurtaramadiniz

yasamak benim için anLAmsiz
bide cenneti görelim dedim oda olaniksiz
ruhum bunu kabul etmedi
yeni zindanlara vurdu bedenimi kansiz

ölmeyi denedim vede beceremedim
sonu geLmedi hergece yeniden denedim

tirnaklarimida cektim vede
tüm bedenimi kestim ben bu gece

topraklara sigmaz bu beden beni hiç bi kefen kabul etmez beni bilirim
gömsen biLe beni yine dolunayda hortlar vede yeniden dirilirim

öldüm vede geri döndüm yildizlarin arasina girdim birden söndüm
gecmisimede cok sövdüm bu gece cesedimi tam dört parcaya böldüm

ruhla beden kollektif kalamadi bir beden de tek neden Le bir bütün olamadi bulamadi dogruyu kendine soramadi yanlizca kalemim buna

gözyaslarimi silemedi
nefesimi kesemedi
laneti göremedi
gafleti bilemedi
yasmayi dilemedi
kendine geLEmedi
vede beni sevemedi ruhum