Azap Hg - Meze (Ft. Rashness)

Meze (Ft. Rashness)

Rashness Verse

Herkes kadar benim de gülmek hakkım,
Sen de dost olup ağlatma, olmasın bu zulme katkın,
Üzülmek artık refleks, her anım depresyon, her anım kompleks,
Bizde soğan ekmek, sizlerde Corn-Flakes.

Yaklaş, çığlıklarımı saklar bu parklar,
Ömrümü çaldı sahte arkadaşlar, fakatlar,
Kendi yağında kavrulan şartlar, gergin şakaklar,
Sokaklara köle olmuş aşklar, hayatlar.

Her şey ağlayarak başlar, aydınlıklar kararır,
Kabir azabından beter bu evrenin yaşam alanı,
İnan yalanın bini bin para, ne örf ne adet,
Bir de benim sesimden dinle, ilk tokadını babamın.

Bir kafesteyim, gözden gönülden ırak,
Yüreğim nasır bağlar ayaz kokarken bu sokak,
Bu Azap, bu Rash ne fark eder ki aynı hayat,
Odam sis, odam duman, günüm boktan, kafam kıyak.

Nakarat x2

Donup kalacak bakışlarım, işlerken zaman aleyhime,
Arayacakların gözlerim çözümü, kim ne ederse kendine,
Yaktım eski anıları, sanki yaşanmamış gibi rol yapıyorum yine,
Her şeyi yoluna koymak istesem bile, hiçbir şey geçmiyor elime.

Azap HG Verse

Anlatmak istediğimi, anlamadın hiçbir zaman,
Öyle bir yerdeyim ki; yok yanımda kalan,
Talan edilmiş ruhum samanlaşmış beyinlerle,
Hayatın ortasında kalan koskoca bir yalan.

Herkesin kendince sorunları, kendince oyunları,
Derdiyle vurulan boyunları var, tabut dar,
Düşünme sar, saçlarımda kar,
Bilmiyorum bu yazdığım kaçıncı bar.

Saymadım, bittim kalmadım,
Kendi fişimi çektim, sen yüzünden yanmadım,
Ulaştığınız mutlu sonlara, ben hiç varmadım,
Fakat, başardığım tek şey; milyonlarca kalpte ver adım.

Yok tadım, defalarca öldüm ama hortladım,
Korkmadım, yokladım,
Sen sormadın kendine hiç,
Cevaplarını soruların.

Nakarat x2

Donup kalacak bakışlarım, işlerken zaman aleyhime,
Arayacakların gözlerin çözümü, kim ne ederse kendine,
Yaktım eski anıları, sanki yaşanmamış gibi rol yapıyorum yine,
Her şeyi yoluna koymak istesem bile, hiçbir şey geçmiyor elime.