Kual - İki Deniz

İki Deniz

Sanki bugün soldu bişey ve gökyüzümde hüzün var.
Bir çiçek açtı gönlüm sahi gülüşlerde yüzün var.
Ve ölmek ister o an şuurum bilincimde yerin dar.
Söner bugün ışıklar bak izmirimde izin var.


Dolmasaydı gözlerim ve özleminde hasretim yar.
Esir sanki tüm anılar bugün özledim bak bende oysa.
Doymaz gönlüm yıldız gibi ve gökyüzümde yoksan.
Unutma aşkı dinle son kez, bitti bu gece masallar.


Battı güneşle beraber yak, yolda bir yolcu biletiydi.
Vedalara sığmaz kalbi harbi sanki ilettiydi.
Kirletirdi umutları ona kalsa varla yok gibiydim.
Gözbebeğimden intiharı cehennemin en dibiydi.


Kalmasaydı sözlerimiz ve tutmasaydık yeminleri.
Girer bir gün hayatına ve değiştirirdi ritmini.
Ben duyduklarımdan melodilere sözlerimden bir gül verdim.
Hatrı kaldı günlerin oysa dikenleri beni seçti.



Aşkına dert buda gönlümün yarası.
Aklına gelir ölüm gibi karası.
Bendim kapılan o iki deniz arası.

Sevdam küser sana ömrümün yarısı.



Durmadan ve solmadan yüzüm, güneşten bir parça bu.
Anlatırsam derdi kalır ve hüzün dön arşa seyre dur.
Hislerim derin gel ve okyanusun içi gibi.
Siyahlığında kaybolur bu düşlerinden çalmak gibi.


Anmak gibi seni ansızın ,resmiyete döker zihnim.
Mikrofon ve kağıt kalem kalbimden geçenlerim.(dinle)
Düşlerime el uzat , hayal dünyam sen ve donuk.
İçimden at seni zamansız damarlarımdan yolu bulup.



Söndü alevi hayatın mum misali erir zaman tut.
İçim dondu sensizliğine gözlerimde sanki bulut.
Koştum bende ardından adımlarımsa sanki tutuk.
Prangalara vurdum aşkı senin sanki ruhun kayıp.


Üzülme gözden akar sevdam unutmaksa işte gitti.
Sanki sanık bu gece hayaller müebbetse özlem bitti.
Birşeyleri kaybedersin kazanmaksa zor olandır.
Ben karanlığa yelken açtım gözlerimden deniz taştı.