Sırat - Tanrının İstediği

Tanrının İstediği

Biriktirdim soruları, kendime sormalıyım
Bu çabalarımın bi sonu olmalı
Boşa sıkma hakkım yok, vurmalıyım hedefi 12'den
Başardığımda durmalıyım sadece

İki farklı karakterle boğuşuyorum içimde
Biri melek gibi, biri piçin teki
Nefret ile doyuyorum
Aklımdaki duvarları karanlığa boyuyorum
Yaşadıkça soğuyorum

Başladığım yere dönüyorum yine dolaşıp dolaşıp
Dönüp sorunlara binlerce kez bulaşıp bulaşıp
Yönü kaybediyorum, yine sabrediyorum
Verdiğim emeklere bakıp 'Vay be!” diyorum

İstediğimi almadıkça durmak yok
Canlı canlı gömmek varken hayır, vurmak yok
Kara listemdekileri asla affetmek yok
Uzak kaybetmek çok, boşa sarfetmek yok hiç çaba

Hata koleksiyonu geçmişim
Sürekli yanlış insanları seçmişim hayatıma
Yeni hatalara yer yok
Şimdi dönüp diyorum 'sikeyim geçmişi”

Başarmakla pes etmenin tam ortasındayım
Hak etsem de adaletsizliğin oltasındayım
Eğer tanrının istediği gerçekten buysa
Bu s*ktiğimin pastasından olmasın payım

Döktüğüm bu kelimeler benim son umudum
Kabuslar peşimdeler düşünmek sonumu
Yetmiyor durmama, ekliyorum günleri günlere
Sadece bekliyorum zaferi

Birden başladığım yere dönsem, duyduğum ilk güne
Hayaller olmasa ya da hiç yıkılmasa, yüksekten çakılmasam


Biriktirdim soruları onlara sormalıyım
Bataklara batıp yeniden doğmalıyım
Sürekli hayallerimin peşinde olmalıyım
İstemese bile Tanrı bulmalıyım bir yolunu

Düşünmemeliyim sonumu
Bi şekilde bulup oluru
Varmalıyım hayallerin gidebileceği en uzak yere

İçimdeki kötü yener savaşları
Öderim yeni bedeller
Ölüp ölüp tekrar dirilirim yeni bedenlere
Bitene dek bu gerilim
yenilgiden söz etme iyi bilirim onu

Hedeflerim çok net ama sonum belli değil, Başarmanın eşiğindeyim
Çocukluk hayallerimin peşindeyim
Rıhtım ile başladığım bu işi bitirmeliyim

Benim ne kaybettiğim çok önemli değil
Asıl senin nasıl bi bedel ödeyeceğini düşün
Aldığından fazlasını verdiğimden bıktım
Beni sardığından beri nefret deniyorum deli gibi

1 adım ileri 5 adım geri
Hiç olmadığım kadar yakınım bu kesin
Ben koştukça hep kesildi nefesin
Bir esirdim egoma ve içimdeki o canavar kırmıştı kafesini

Döktüğüm bu kelimeler benim son umudum
Kabuslar peşimdeler düşünmek sonumu
Yetmiyor durmama, ekliyorum günleri günlere
Sadece bekliyorum zaferi

Birden başladığım yere dönsem, duyduğum ilk güne
Hayaller olmasa ya da hiç yıkılmasa, yüksekten çakılmasam