Oktay kaynarca - Anadolu

Anadolu

ANADOLU
Beşikler vermişimNuh’a
Salıncaklar, hamaklar
Havva Anan dünkü çocuk sayılır
Anadolu’yum ben
Tanıyor musun?
Utanırım, utanırım fukaralıktan
Ele güne karşı çıplak üşür fidelerim
Harmanım kesat
Kardeşliğin, çalışmanın, beraberliğin
Atom güllerinin katmer açtığı
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında kalmışım bir başıma
Bir başıma ve uzak
Biliyor musun?
Binlerce yıl sağılmışım
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı seher sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar
Haraç salmışlar üstüme
Ne İskender takmışım
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler
Gölgesiz
Selam etmişimdostuma
Ve dayatmışım
Görüyor musun?
Nasıl severimbir bilsen
Köroğlu’yu, karayılanı, meçhul askeri
Sonra Pir Sultan’ı, ve Bedrettin’i
Sonra kalem yazmaz
Bir nice sevda
Bir bilsen onlar beni nasıl severdi
Bir bilsen Urfa’da kurşun atanı
Minareden, barikattan, selvi dalından
Ölüme nasıl gülerdi
Bilmeni mutlak isterim
Duyuyor musun?
Şişşşt
Öyle yıkma kendini
Öyle mahsun, öyle garip
Nerede olursan ol
İçeride, dışarıda, derste, sırada
Yürü üstüne üstüne
Tükür yüzüne celladın
Fırsatçının, fesatçının, hainin
Dayan kitap ile, dayan iş ile
Tırnak ile diş ile
Umut ile sevda ile düş ile dayan
Rüsva etme beni
Gör
Nasıl yeniden yaratılırım
Namuslu genç ellerimle
Kızlarım, oğullarım var gelecekte
Her biri vazgeçilmez cihan parçası
Kaç bin yıllık hasretimin goncası
Gözlerinden, gözlerinden öperim
Bir umudum sende
Anlıyor musun?
Şiir : Ahmet Arif
Müzik: Anonim