Ahmet Bozkuş - Zülbicadeyn

Zülbicadeyn

Medine yolunda bir yetim delikanlı. Sırtında bir çuval eskisi. Bir başına düşmüş yola. Bir sevdanın peşinde çölü adımlayan bir karınca. Yürek yangınını dindirmeye bir damla yağmur yetecek. Kabilesinin itibarsız ferdi. Gönlüne düşünce iman ateşi kesilmiş yolu, tehditler, işkenceler ve hiçbir yere gidemesin diye alınmış elbiseleri, ayakkabıları. Ya dönecek imanından, ya da böyle sürünecek. Zaten hiçbir yere gidemez bu rezil haliyle. Sadece bir çuval var üstünde. Kabilesinin yüz karası. Çocukların maskarası. Ama iman en güzel ihtimaldir, aşkı bulmuşsa gönül bu ne güzel haldir. Bir gece vakti kaçıyor. İstikamet aşka doğru. Medine yolunda bir yetim delikanlı. Sırtında bir çuval eskisi. İçinde bir ümit ümitlerin en tazesi. Çöl yalnızlığı, kavuran sıcak, susuzluk ve ızdırap. İşte bunlar hep aşkın ganimeti. Nimet biliyor bu yolda eziyeti. Uzaktan seyrediyor sevdanın şehrini. İşte orda diyor benim yangınımın dermanı. Giderim diyor önüme yığsalar da cihanı. Üzerindeki çuvaldan iki parçalı elbise yapıyor ayıp olmasın diye sevgiliye. Paramparça olmuş ayakları, kavrulmuş teni, kesilmiş dermanıyla giriyor Peygamber mescidine. Bütün gözler ona çevriliyor. O gözünü ve özünü ona çeviriyor. Ben geldim Ya Rasulallah. Sana geldim. Rabbini Rabbim bildim. Geride ne varsa sildim sana geldim. Açıyor kollarını Efendimiz hoş geldin ey Zülbicadeyn hoş geldin ey iki çul sahibi. Seviniyor çölün en garibi. Kavrulan yüreği şimdi bir okyanus gibi. Zülbicadeyn. İki çul sahibi.
Kanadı kırılmış bir kuş sana doğru ister, yollar uzun yollar yokuş lutfunla bir bahar göster
Tebuk'te bir gece vakti bir meşalenin aydınlığında bir cenaze taşıyor üç kişi. Sevgililer sevgilisi sadık dostu Ebubekir ve Ömer adalet terazisi. Bu ne güzel cemaat. Omuzlarında bir yolcu. Zülbicadeyn. Bu ne güzel bir cenaze. Uzaktan seyrediyor Abdullah bin Mes'ud. Sevgili alıyor kucağına. Elleriyle yerleştiriyor kabre Zülbicadeyni ve açıyor ellerini=Ey Rabbim ben ondan razıydım hep razı olarak geldim sen de ondan razı ol. İç çekiyor Abdullah Bin Mes'ud. Ne olurdu o çukur benim çukurum olaydı. O çukura konan ben olaydım.
Ey sevgili sana geldim seni sevdim seni bildim. Senden başka kimim var ki yokluğunda yok kimliğim.
Yollar uzun yollar yokuş lutfunla bir bahar göster.