Abdulkerim Tiryaki - Yaban Gülüm

Yaban Gülüm

Güvenmek istedim acılara esir ettiler
Güvenmek istedim acılara esir ettiler
Seni buldum yaban gülüm! dağların en kuytusunda
Çiçeklerin en solmazında, yalnızlıkların en derininde

Sen yaban gülüm! ölmeden ölümü tattın mı?
Yapraklarını tek tek vücudundan kopardılar mı?
Günlerce seni bıraktılar mı çölün ortasında
Biliyor musun yaban gülüm!
Yaşamak suçsa eğer ben cezamı sorgulanmadan idam isterim

Benim hayattaki tek arkadaşım gel sen ol yaban gülüm
Seninle tekrar yaşama dönmek istiyorum
Yaşayamadığım İslamı seninle yaşamalıyım
Haykıramadığım Rabbimin aşkını seninle anlatmalıyım
Bir ömür hayatı seninle paylaşmalıyım
Ama sakın ağlama yenik düşme bu dünyaya

Allah aşkı hayatta kalmana yetecektir
Susuzluğunu bir ömür boyu gözyaşlarımla ben gidereceğim
Güleceksin yaban gülüm! Hiç solmayacaksın
Çünkü her şey Rabbini sevdiği müddetçe yaşar
İslamı yaşadığın sürece kökleri zamanı sarıyor


Bunun için burdayım yaban gülüm
Bu yüzden merhametsiz insanlardan uzak
Senin yanında ölmek istiyorum yaban gülüm
Seninle gözlerimi bu hayata kapatmak istiyorum
Mezarım senin hemen başucunda olsun
Ben ölürsem yaban gülüm, tohumlarını mezarıma dök
Dök ki yeni yaban gülleri filizlensin üzerimde

Toprağın altında unutma ki ruhlar ölmez
Ve sorgu melekleri gelip dünyada ne yaptın derlerse
Seni göstererek 'yaban gülüme sorun” diyerek ağlayacağım
Anlatırken boynunu büküp sakın sakın utanma
Ah dağların gülü bizi bu duruma düşürenler utansın onlar kahrolsun

Ben cehenneme gidersem beni unutma yaban gülüm!
Mezarımda senden başka ot bitmesin
Başka kökler sarmasın günahkar bedenimi
Sadece sen ol yanımda bana dünyayı hatırlatan
Sen ol ki hayatı olduğu gibi kabul etmeyeyim
Görmek istediğim şekilde düşünebileyim
Ama nasıl olursan ol nasıl yaşarsan yaşa
Asla hiçbir zaman beni unutma
Sakın unutma olur mu yaban gülüm..
Sakın unutma yaban gülüm..